Jij hebt altijd al wel krullen gehad

Gisteren kwam op het jaarlijkse familiefeest de tante naast me zitten die altijd het feest organiseert en met veel moeite maar ook veel triomf het voor elkaar leek te krijgen het grote feest te delegeren nu, dit jaar dingen uit te besteden.

Ineens was de zon doorgebroken. We zaten op stoelen die we snel met vlakke hand hadden schoongeveegd en de rest van onze grote familie stond op het punt ons voorbeeld te gaan volgen, stapte over de drempel van de gehuurde boerderij naar buiten, knipperend, haalde van binnen hun drankjes op. Kleden werden uit tassen gevist waar baby’s op konden worden gelegd.
Zij nam een slok van haar witte wijn en kneep haar ogen even dicht tegen de zon, alsof die haar irriteerde. Ze was niet rustig. Ze speelde met haar dikke ketting van zilver en vertelde dat ze weer een inzinking had gehad en zei tegen me dat mijn haar goed zat.

Ze is kapster geweest en was tot mijn achttiende de enige die aan mijn haren zat, die het waste als ik achterover boog met zachte babyshampoo, of, toen ik ouder werd en voorover gebogen kon staan, in de gootsteen, waarbij ze altijd goed oplette dat het water niet te heet was en ik de perzikshampoo voor volwassenen mocht.
Als ze dan klaar was met om het even welk nieuw kapsel, zei ze altijd gekscherend: “Nou! Een heel stuk volwassener hoor!”

Nu ze even door mijn krullen streek en goedkeurend keek naar het werk dat mijn huidige kapper verricht, voelde ik me ook echt volwassen. Daarna zei ze, voor zich uit starend: “Maar jij hebt altijd al wel krullen gehad.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s