Obsessie – I: Ontspannen

Een vriendin met een jong kind doet een opruimactie van een opruimgoeroe van een boekje. Ik kom weer eens langs en kijk verbaasd om me heen. Ze is in fase vier.
Ze zegt: “Ik voel me zoveel beter. Zoveel beter.”
Ze zegt: “Fase vijf is wel pittig. Dan moet je al je cadeaus gaan weggooien ook. Persoonlijke cadeaus.”

Een vriendin en ik zitten op een terras en komen uit op de conclusie: “Eigenlijk is de enige vorm van succes gewoon gestaag doorgaan.”
“Ja. Gewoon iets lang blijven doen.”
“Gewoon doorgaan.”
“Gewoon doorzetten.”
“Er mee bezig blijven.”
“Er bovenop zitten.”
“Vasthouden.”

M’n moeder heeft weer een gesprek bij het UWV.
“Mevrouw. U moet maar wat minder gaan solliciteren. Zoveel solliciteren heeft geen enkele zin, mevrouw. U kunt beter gewoon iets vinden om te gaan doen. Een hobby, zogezegd.”
M’n moeder knikt, ten teken dat ze het begrepen heeft.

Ik klik op twitter.
Ik klik op twitter.
Ik klik op twitter.
Ik kijk op whats app.
Ik klik op gmail.

M’n moeder maakt pasta met een pastamachine en appt mij een foto van het resultaat.

Ik wil naar de film. Ik moet ontspannen. Ik MOET ontspannen, nu, ik wil die ene film zien, hee die film, met die schildpad, ja, dat moet ik dit weekend doen en het moet met Baukje. Die vindt dat ook een mooie film. Echt iets voor haar. Baukje. Baukje. Reageer nou. We moeten naar de film.

De opruimende vriendin zegt: “Want feitelijk, als je er eigenlijk over nadenkt hè, dan zijn cadeaus eigenlijk gewoon dingen die na het geven hun functie hebben gehad.“

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s