Pet Sounds

Gisteren liep ik naar de Dierenzaak, naar de hippe die zichzelf een ‘Pet store’ noemt. Ik liep op de gevel af en dacht: Pet Store, Pet Sounds, Beach Boys.
Toen mijn broer doodging was het bijna Valentijn en had ik steeds God only knows in mijn hoofd. Ik kreeg van vrienden pannen soep, lasagna, schouders en ruggen om tegenaan te hangen, dekens, kaartjes, onhandige gesprekken en van een vriendin kreeg ik die CD. Ze zei over dat liedje in het midden: “Het gaat niet over zijn vriendin, dat denkt iedereen, het gaat over zijn broer.”
Ik vertelde dat ik het lied al steeds in mijn hoofd had gehad en zij vertelde dat haar vriend net met zijn band een Groningse versie had opgenomen en die hadden uitgebracht, zo tegen Valentijnsdag aan. Zo gaan die dingen als iemand net dood is: iedereen wordt telepatisch, of het lijkt alleen maar zo, dat is maar een klein verschil.

De CD zette ik pas integraal op toen ik bijna een jaar later mijn keukenmuur ging verven, toen ik voor het eerst alleen was. Het voelde als: toen ik weer alleen was met hem, alsof hij ook heel veel in mijn nieuwe huis aanwezig zou zijn, niet afgeleid door andere levenden tussen ons in; ik en hij. Dat vond ik eng en prettig. ‘Als ik maar bezig blijf’, dacht ik, ‘met grote halen met een roller mijn lijf uitrek’ – dan moet het wel lukken om die cd helemaal uit te luisteren, om het liedje gewoon, zomaar tussendoor, mee te pakken. Het lukte. Wouldn’t it be nice heeft een goed ritme om een roller op over een muur te halen, bovendien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s