Ballon – III

Oh ja, de sprookjes. Nou, de originelen zijn natuurlijk veel beter. Ken je het sprookje van de Kleine Zeemeermin? Och, zo mooi. Die pijn als messen in haar benen, het schuim van de zee aan het eind. Hoe komt het toch dat het zo troostend is als verhalen zo gruwelijk zijn? Als verhalen zo eerlijk zijn, ons zo duidelijk laten zien waarop we moeten rekenen, wat we van het leven kunnen verwachten? Als ze ons tenminste eerlijk een soort van voorbereiding geven? Ik geloof dat ik het antwoord wel zo’n beetje geef nu.
Zal ik dit in de fik steken? Zal ik het aan een ballon hangen in een brief aan jou? Het echte leven is volslagen belachelijk. Het wordt bovendien steeds meer kitsch- er is een hoop dat je niet meegekregen hebt en wat je je absoluut niet voor had kunnen stellen, ik zal het je besparen – maar we leven in een wereld waarin zo’n ballon aan een draad hangen en in de lucht laten gaan misschien wel normaal wordt gevonden, ontroerend zelfs. Het zou misschien wel nuttig en accuraat zijn als ik er een mooie foto van maak met veel lucht en die online post en zeg dat ik je mis, dat het de verjaardag is van mijn dode broer, dat ik hem een brief geschreven heb. Men zal troostend reageren, zeggen ach wat mooi, wat ontroerend, en dat is ook wel echt goed bedoeld, waarom word ik nou zo kwaad daarover?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s