Hoe je stoofvlees maakt

“Er moet ook azijn in”, zei iemand die kennelijk bij een van mijn huisgenoten op bezoek was, ze stond ineens in de keuken. “Het is om de enzymen in het vlees af te breken”, vertelde ze. Ze studeerde biologie.

Mijn oma en moeder dus ook deden het met maccheroni erbij, kleine elleboogjesmaccheroni. Toen nog macaroni in mijn hoofd genoemd. In bier gestoofd rundvlees noemden we In Bier Gestoofd Rundvlees en was in essentie een zomergerecht. Er ging heel weinig in: ontbijtkoek, Amsterdamse uitjes natuurlijk, bij een recept van mijn Amsterdamse oma, uien, sucadelappen die eerst met oud zout en peper werden bestrooid (nog geen molens, niks te malen nog) en dan ingewreven, een flesje doodgewoon bier.
Ik kan me herinneren hoe mijn miezerige opa ineens opstond –dat was geen leuke man- en vol trots het flesje klotsend in de pan leeggoot. Ik zag dat hij het nu per se wilde doen om indruk op ons te maken, dat hij het normaal niet deed. Mijn vader sneerde, zoals hij sneerde om alles wat die opa deed. Ik keek, en herinner me dat ik het indrukwekkend vond, toch. Zomaar een flesje bier gebruiken daarvoor, erin leeggieten gewoon.
Mijn oma riep: “Nee! Niet zo! Je gooit het er zomaar in! Het moet niet bovenop het vlees! Zo klokt het te hard! Je moet het langzaam aan de rand erin laten stromen!” Maar ze haalde het flesje niet uit zijn hand.

Er moest dus om die reden azijn in. Dat had ik me nooit gerealiseerd. Ik dacht dat azijn was voor het zuur, voor de smaak. Nu de azijn een echte functie had moest het er ook echt in, vond ik. Dat vond Kim ook. We zochten azijn in alle kasten van ons studentenhuis. De Balsamico had net zijn intrede gedaan en was overal, maar wit doorzichtig keukenazijn, lijkend op gewoon water, niet. Bij een huisgenote die net was begonnen in de Thuiszorg vonden we het. Ze had een fles gekocht om haar koffiezetapparaat mee schoon te maken.

“Tuurlijk”, zei mijn vriend vier jaar later, die wist het allang van de azijn. “Er zijn twee soorten stoof.”
“Met wijn – en kip kan dan ook – of met bier en rund. En bij die tweede doe je dan ontbijtkoek en uitjes, of boterhammen, iets bruins om het te binden, daar gaat het om, en inderdaad iets zuurs zodat het vlees zacht wordt. En boter. Je moet dat echt met boter doen, niet met Extra Vergine. En bij wijnstoof doe je olijven en champignons en geen azijn en juist wel Extra Vergine. En wortelen en bleekselderij.”

“Stoofvlees maak ik altijd in de zomer”, zei een vriend. “Juist in de zomer.” Hij deed er citroen in, en geen ontbijtkoek want dat is te zoet, gewoon, alleen boterhammen.

Iemand op wie ik verliefd was die mij zag als iemand die op natuurlijke wijze kan experimenteren met alles, die mij zag als een ontzettend creatief persoon, kwam langs op vrijdagnamiddag. Ik had meteen bij hem de vrijmibo geïntroduceerd en hij vond dat woord alleen al fantastisch. Hahaha! De vrijmibo! Hoe kom je erop? Ik ging stoofvlees voor hem maken. Ik experimenteerde: ik deed er rode peper bij. Rode peper was cool en edgy en niet burgerlijk en dat vond hij heel gaaf, en ook had hij een tijd in India gewoond en deed hij standaard overal rode pepers in, maar het sloeg nergens op, het was niet lekker, het overheerste, alles was nu soep met rode peper, rode peperdrek. Hij joelde bijna van waardering toen hij het at. Misschien interesseert de smaak hem helemaal niet, bedacht ik.

Toen die beide mannen allang exen waren kwamen Kim en haar vriend weer langs, dan kon ik weer eens stoof maken, wat ik bijna nooit alleen voor mezelf stoof kookte. Seb vond het leuk dat ik schortdragend de deur opendeed. Ze hadden bier meegenomen. Het was gezellig. Ze vonden het lekker.

Een vriendin die me meenam naar de nacht in het Forum dat Trump gekozen zou worden, vroeg ik of ik dan een keer voor haar zou koken, ook voor haar verjaardag nog. Ze houdt ervan cadeaus te krijgen die ervaringen zijn. “Dan maak ik stoofvlees voor je”, zei ik. Ze reageerde enthousiast, ze is al eerder bij me komen wezen eten en vond dat erg luxe, want woont ook alleen. Ze kan erg goed bakken maar niet zo goed koken. Ik kwam ooit ook bij haar langs toen ik net single was. Toen kookte ze onhandig, maar kwam ze daarna enthousiast met een enorme bak cakebeslag de kamer in, alleen al om blij dat beslag te laten zien.
Ik vroeg haar de dagen na de verkiezingen of ze nog komt. Ik heb al runderlappen gekocht. Ik heb ze voor de zekerheid in de vriezer gelegd. Ze kon niet, wekenlang, ze heeft het druk. Het vlees is nog prima en ik heb teveel champignons en nog wodka in huis. Misschien voor het eerst maar eens Boeuf Stroganoff gaan proberen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s